Bunu bilmek etraflıca düşünmeyi gerektirmiyordu.
Etrafı olan bir şeydi insan.
Etrafımız, etrafı olan şeylerle doluydu.
Etrafı olan her şey, etrafı olan kelimeler ile anlatılıyordu.
Etrafı olan her şey, etrafını saran şeylerle doluydu.
Etrafı olan her şey, etrafı olan diğer şeylerin etrafını sarıyordu.
Aynı kelimeyi tekrar tekrar okumak insanı ne kadar da çok yoruyordu değil mi?
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta