Bazı anlar vardır, aklın durduğu, cismin kaybolduğu, ruhun yükseldiği…
İşte böyle bir tefekkür ile yolculuk başlar arşa doğru…
İnsan varoluşunu tahayyül ettiği vakit, sorular sorar zihni, adım adım…
Bazı sorular maveraya açılan cevaplar taşır, bazıları ise ‘ikra’ kadar sır dolu…
Kendine topraktan rahmet yağdığını bilen Âdem’in…
Bir gözü yerde kalır, diğer gözü arşta…
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta