Gerçeğe Yönel Şiiri - Kasım Kobakçı

Aklını çelen bir dümen yapmışsın,
Kaç defa o yola kendin sapmışsın.
Sözlerin içine yalan dolmuşken,
Gerçeği gizleyip tuzak kurmuşken.
*
Maskeni takarsın görünmez olup,
Aslını bilenler köşeden vurup.
Boş lafa kananlar yoldan çıkarlar,
Sahte bir ümitle sana bakarlar.
*
İşleri de yoluna koydun sanma,
Kimseye boş yere asla adanma.
Kurduğun o düzen hep bir sihirdir,
Yuttuğun lokma da acı zehirdir.
*
Oyunlar içinde oyun bozulmaz,
Okunan metinde sonuç yorulmaz.
Bastığın zeminler her an kayarken,
İnsanlar hep seni yolda sayarken.
Külliyat içinde kalmaz hiç edep,
Anlamsız dümenler her şeye sebep.
*
Güveni sökmenin bir bedeli var,
Çizdiğin rotalar zaten pek çok dar.
Önden gidenleri hemen aldattın,
Tüm dürüst olanı çürütüp sattın.
Geriye dönüşü olmayan anda,
Aldatma sanatı büyük yalanda.
Gözleri boyayıp hüsran getirdin,
Sonunda kendini böyle bitirdin.
*
Düştüğün çukurda kıvılcım bitti,
Çürümüş niyetler uzağa gitti.
Ateşi söndürmek artık imkansız,
Yaşanan bu haller hep mi vicdansız?
Kazançsız hesaplar masada kaldı,
Dümenler her şeyi elinden aldı.
*
Zihnine tutuldu tüm hesaplaşma,
Ayıplar üstüne gidip anlaşma.
Sakın o sınırı geçmeye kalkma,
Geçmişte yapılan hileye bakma.
Yanıltmak kötüdür zulümdür her an,
İçinden çıkılmaz engin bir umman.
Bütün bu dümenler ruhunu yordu,
Kişiler elbette hep hesap sordu.
*
O geçen yıllara direnmek güçtür,
Sahtekar gözünde gerçekler hiçtir.
Doğrular her zaman izini beller,
Üstünü örtmeye yetmez ki eller.
Sonunda maskeler birden söküldü,
Düzenbaz kişinin ışığı söndü.
Bırakıp gittiğin o boş masallar,
Zihninde kırılan güveni sallar.
*
Adımı atarken önünü görsen,
Dümenler yerine hakikat örsen.
Belki de içine serinlik dolar,
Yoksa bu düzende hayatlar solar.
*
Artık net olalım gerçeğe yönel,
Sonunda bitecek ödenen bedel.
Kurduğun sistemler elbette çöker,
Bu dümen sadece gözyaşı döker.