Sayende aşkı üç kişi yaşadım
Sen, ben ve sensizlik
Akşamlar bana kırıldı belki
Ama ben onları sensizliğim içinde sayıyorum
Çok derdimi anlattım onlara
Yüreğim kanadı onlar ağladı
Senin dışında tüm dünyamı kararttım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta