Ey aşk,
gönül pencereni ardına kadar açsan,
Uzaklardan,
bir kartal gibi süzülüp,
bir serçe telaşıyla içeri dalsam.
Yanına gelsem,
Kalbine konsam.
Kahkahalarla gulsek,
birlikte, yaptığın en güzel yemeği yesek,
yıllardır demledigin,
aşk çayını içsek.
Ay yüzünün ışığına çarpılıp,
Ve dalga dalga saçlarına dolanıp,
gözlerinin içinde,
nefessiz kalıp,
Ölsem...
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 20:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!