Sonsuz bir uçurumun başında
Alevden nidalar susuyor.
Kırılıyor onca kemik başında,
Kalan hep zalimlerden oluyor.
Kalın süngüler deliyor çaresizliği,
Bitsin, içinde ezilen bu yalnızlık matemi.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta