Tam bu anda geldi, milyonlarca yıldızla
kaplı gökyüzü, ölümle aksayan yeryüzü.
Üzgün gülümsemeleri varlıkların, bütün
mutsuzluklar, ağlayan gözleri insanların.
Tam doyalım diye sevince, kuşlar bundan
öttü, birden gökyüzü bastı içimize ve
çığlıklar böyle geldi. Uzun susuşlar,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta