Kutup Yıldızı Şiiri - Müslüm Bayram

Geçmiş zamana uzanır özlemlerin tortusu
Devinip durur içimizde
Pas tutmuş demirden borulara can veren
Buz gibi suların çekildiği
Kuyuların çıkrık yanık sesleri.

Dinmiş çocukların avazı
Dilsiz sokaklar
Hoş kokulu ıhlamurlardan ne bir esinti
Ne de rüzgârdan hatıra.

Sedası hoş kuş cıvıltıları sinmiş
Karıncaların kerpiç yuvalarına
Okul yolları tarumar.

Susturulmuş!
Açılış ziliyle çalan marşlar
Bayraklar katlandıkları çeyiz sandığında
Paslı kilitler.

Yenik düşmüş zamana
Tarihin tozlu arşivlerinden sızan
Sarkmış imecenin son tablosu.

Orta direkleri kemirip çürüten
Kurtçuklar sürüsü
Genzi tıkayan
Virane örenlerin kokusu.

Samanyolundan kayıp
Işıltılı yıldızlar kümesi var
Ev ödevimizin konusu açılmış gecede
Tek bir kutup yıldızı.