sonuna varılamayan bir köprüde gördüm
sonuna varılamayan bir köprüyü.
denemenin hissizleştiriciliği mi vardı,
bendeki bu yorgunluk mu çöktü?
çoktu anlamsızlaşan anıların solgunluğu,
geri kazanılan alışkanlıklardaki hevessizlik..
iz bırakmak geçmişe dair, şimdiye kadar.
neden hayatımızı özetle yaşıyoruz?
niçin sırtımızdaki izleri taşıyoruz?
belki zamanla gördüklerimizi aşıyoruz,
durgun zamanın verdiği hazin bir öfkeyle.
Kayıt Tarihi : 25.08.2026 17:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!