1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
İçimdeki umut mumu, altın renkli çiçek.
Gidersen iki ucunu da yak köprünün
Tanrının gerçekleri unutulur.
Unutulmaz yaşadıklarımız tek.
Aramızdaki engel yalnızca ikimiz,
Yalnızca gecenin cini biliyor umutlarımızı,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta