Geceler Şiiri - Kasım Kobakçı

Karanlık çöktüğünde gölgeyi yarsa bile,
Ay ışığı vurunca suları sarsa bile,
Yıldızlar dökülerek sırrını sorsa bile,
İhanet etmesinler, affetmez bu geceler.
*
Rüzgarlar fısıldarken ormanın kulağına,
Baykuşlar tüner iken dağların dudağına,
Kimse çelme takmasın kimsenin ayağına,
Tutarsız gezmesinler, gizlenmez bu geceler.
*
Bir maske takıp gezmek yakışmaz hiç insana,
Doğru yoldan dönüp de atılmasın zindana,
Dürüstlük ırmağından içsinler kana kana,
Çizgiyi bozmasınlar, paklanmaz bu geceler.
*
Karanlık sırdaş deyip salmasın her bedeni,
Sorguya çeker elbet hüsrana meyledeni,
İçteki tutarlıktır yücelten bu evreni,
Sözünden caymasınlar, beklenmez bu geceler.