Gece Ve Bahar Şiiri - Savaş Altunbaş

Sokakta lambalar yanıp sönerken,
Kadın bekliyordu, umut biterken.
Her geçen yabancı bakıp geçerken,
Bir genç belirdi, ufku izlerken.
Kadının yüzünde gecenin isi,
Gencin yüreğinde bahar esintisi.
Sustu o an sokağın çirkin sesi,
Birleşti ruhların masum nefesi.
Geçmişi sormadı, sildi kederi,
Tuttu o nasırlı, yorgun elleri.
Kadın ilk kez gördü böyle bir yeri,
Genç adam sundu tüm temiz sevgileri.
Dünya acımasız, duvarlar taştan,
Yazılmış bu kader, en baştan.
Kadın vazgeçti bu şerefli aşktan,
Genç adam ağladı, gözleri yaştan.
Biri feda etti kendi canını,
Biri unutamadı o son anını.
Kirli sokakların aktı kanı,
Tarih yazdı bu saf aşkın şanını.