Hep ay’ın parçalı ve ondördüne gelişini bekledik seninle
Lâkin bilirdik ay parçasının yıldızlarla çevrili olduğunu
Sen bir ay olurdun
Ben zifiri bir gece.
Ben, birlikte adını koyduğumuz çiçeği sularken,
Sense hep sana yazdıklarımı okumaya koyuluyorsun
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta