Gece İkiden Sonra Şiiri - Onur Teryakioğlu

Kimseye ihtiyacım, yok dedim, kapı çektim,
Tek tabak, tek çatalla, kendime bardak seçtim,
Sabah koştum, akşamı, bir kitapla da geçtim,
Sessizliği bir ilaç, gibi her akşam içtim.

Gece ikiden sonra, oda yavaş kararır,
Üç yıl öncesine dek, parmağım iner ağır,
Vardın mı, üşüme der, mesajlar hep sararır,
En sonda o cümle var: Bir şey olursa çağır.

Hiçbir şey olmadı ki, derim, gece dinliyor,
Parmağım o cümlenin, üstünde hep bekliyor,
Çağırsam anlaşılır, diye içim titriyor,
Çağırmadım; gelseydin, ihtiyacım belliydi.