Yürüyorum, gecenin en zifiri anında.
Hayallerimi çalan, hüzün sokağında.
Bir adam geliyor, elinde loş bir lamba.
Ne yapsam da çıkıyor karşıma bir anda.
Soruyor bana; hakikat mi dersin rüyana?
Kendimi kaybettim ne desem ki bu adama.
Zannetme diyor, habersiz mi ki yaradan sana.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta