Tepelerin üstünden güneş bir çekilince;
Usulce gökyüzüne doluşur karanlıklar.
Gösterince yüzünü, kasvetiyle tüm gece;
Uyanıverir ruhum, bende bir hayat başlar…
Bir ölüm sessizliği; caddeler sessiz sakin…
Korkutan bir yalnızlık, kol gezer sokaklarda.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta