Zifiri karanlıkta yola düştüm tek başıma
Nefes aldıkça sol yanımda sendin büyüyen
Bir şehrin sokak lambalarını arıyor gözlerim
Çaresizliğin sembolü sanki yollar,
Gittikçe uzayan ve sonu görünmeyen.
Gün doğmayan soğuk gecelerde
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Güzel bir anlatım acılar insan-ı geliştirir ufkunu açar hayattan ders çıkartır...
Gece de insan-ı içine alır.... kimi zaman rahatlatır kimi zaman yoldaş olur...
Yüreğiniz sağolsun tebriklerimle ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta