doğru kelimeleri bulamamak..doğru yerden başlayamamak...zihin öyle tıka basa dolu ki,seçemiyorum olması gereken asıl kelimeleri..
hep yanlış yerden başlıyorum hayata..hep biraz eksik başlamak zorunda kalıyorum,yeni sandığım bir güne..
ve gün tamamlanamadan..devrediyor kendini..yeni bir tarihe...
bugün şu.. yarın başka bir gün olacak diyemiyorum..
çünkü her gün aynı günün devamı..oluyor..
yürüdüğüm sokaklar aynı yere çıkıyor hep..
adımlarım hızlandıkça,yavaşlıyor yüreğimde kalp çarpıntılarım..
Bir türkü yak...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında
Devamını Oku
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta