Gün atımında Tan yerleri ağarmadan Uğuldayan seslerdi Gırtlaklardan yayılan
Marş söylüyorlar dedi Seslere alışkın gardiyan Yankılanmıyordu bile Hücrelerden ötelerde
Bu kadar disiplinli olurdu Beyninde mazlum bin mahkum Yerinde sayıyordu yürürken Beton duvarların suskunluğuna inat
Karanlık yolların yordamında Demirden ranzaları omuzlarında Yürüyüp gideceklerdi sanki Duvarları geçemeyen seslerle sılaya
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta