Gamzenden Öperim Şiiri - Mustafa Alp

sana olan sevgimi kaybedersem
bir ömrün kapısını içeriden kilitlemiş olurum sevgilim
çünkü insan bazen nefes alır da yaşamaz,
kalbi atar da bir yere varamaz.
ben seni sevdikten sonra anladım.
bir insanın kaderi,
bir başka insanın gözlerinde başlayabiliyormuş.

senin gözlerin vardı mesela.
akşam ezanına karışan bir huzur gibi,
yorgun bir adamın omzuna bırakılmış dua gibi.
bakınca içim susardı,
çünkü bazı gözler konuşmaz sevgilim,
insanı secdeye çağırır.

ben seni öyle sevdim işte.
bir çocuğun annesine sarıldığı masumiyetle,
bir dervişin Allah’a yürüdüğü teslimiyetle,
bir garibin memlekete duyduğu hasretle.

gözlerin şiirlerime karıştı sonra,
hangi mısraya dokunsam sen çıktın karşıma.
kalemi elime aldığım her gece
mürekkep değil,
özlemin aktı sayfalara.

adını yazmadım belki hiçbir yere
ama bütün şiirlerimin gizli başlığı sendin.
çünkü bazı insanlar anlatılmaz sevgilim,
yalnızca hissedilir.

sen güldüğünde
dünyanın bütün kırgınlıkları biraz susuyordu.
gamzen düşüyordu yüzüne,
ben içimde çocuk kalan yanımı buluyordum.
öyle ince, öyle güzel bir ayrıntıydın ki
Allah seni acele etmeden yaratmış gibiydi.

ve yüreğin.
kalabalıklara benzemeyen o temiz yüreğin.
dünya kirlenirken bile
içinde hala merhamet taşıyan o güzel kalbin.
Allah’la barışık insanlar vardır ya hani,
yanında insan kendini kötü hissetmez,
eksik hisseder sadece.
sen öyleydin işte.

ben seni severken
yalnız sana değil,
hayata da tutundum biraz.
çünkü insan sevdiği kadar iyileşirmiş.
ve ben en çok sende toparladım kırık yanlarımı.

şimdi desem ki,
sana olan sevgimi kaybedersem
yaşama hakkımı da kaybederim.
abartı sanırlar.
oysa bilmiyorlar.
bazı insanlar nefes değildir sevgilim,
direkt hayattır.

sen gidersen
sokakların ışığı eksilir,
çayın demi bozulur,
akşamların sesi değişir.
bir şehir yerinde durur da
insanın içindeki memleket yıkılır bazen.

ben seni öyle çok sevdim ki,
Allah şahidim olsun,
bir gün ayrılık gelip kapımıza dayanırsa bile
ben seni kötü hatırlayamam.
çünkü bazı sevgiler
kavuşmaktan değil,
temiz kalmaktan büyür.

şimdi yine gece.
yine elimde yarım kalmış bir şiir,
yine aklımın tam ortasında sen.

ve ben,
bütün kırgın ömrüme rağmen
aynı duayı ediyorum içimden

Allah seni hangi sabah uyandırırsa uyandırsın,
yüzünden huzuru eksik etmesin sevgilim…

gamzenden öperim…

✍️