Her küskünlügüm akabinde, bir evvelkine "sen de kimsin? " edasıyla baktığımdan olsa gerek, dudaklarıma yerleşik "alaycı" mimikleri engellemem olası değil. İşte, gamsız görünen mizacımın sebeb-i hikmeti budur!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta