Yağmurlu bir akşam üstüdür zaman.
Sevdiğin ile el ele dolaşırsın,
Şehrin en sevdiğin sokaklarını.
Derken bir parka çıkar yol.
Görünüşde çocuk parkıdır.
Herkese ve herşeye inat yaşa bazen.
Unutma, geçen ömrün ve zamanın,
Telafisi olmayacak.
Ağlamak istiyorsan ağla,
Göz pınarların kuruyana dek.
Ağırdır sevdanın yükü,
Her yürek kaldıramaz.
Herkes seviyorum der,
Ama gerçek sevdayı
Her yürek taşıyamaz.
Siz yine de sevin insanları!
Olabildiğince saf ve temiz...
Dokunun hayatlarına imkaan varsa,
Düşünmeden öncesi ve sonrasını.
Sadece sevin ve değer verin.
Belki sen de yorgunsun, herkes gibi.
Hiç birşey tat vermiyor artık...
Hava günlük güneşlik,
Ama yatakdan çıkasın gelmiyor...
Yok öyle yağma arkadaş.
Oturmuş kitabını okurken,
Kulağında ezgiler, burnunda tütsü kokusu.
Birden harika bir yağmur başlar.
Cama vuran damlaları hissedersin.
Sanki düşen her bir damla,
Bu gün bir başka yağıyor yağmur.
Sanki gökten yeryüzüne,
Damla değil kurşunlar iniyor.
Sen direndikçe hayata,
Onlar öldürmek için çabalıyor.
Ansızın bir yağmur başlar,
İnceden incedendir önce.
Okyanus üstüne düşer, tane tane.
Engel olamazsın.
Ne anlamı var ki dersin.
Bazen sadece iki yürek tanır birbirini.
Kimse görmez, kimse bilmez.
Yıldızlarda buluşup,
Saatlerce konuşur dertleşirler.
Kimi zaman hayattır sohbet konusu,
Yine böyle günlerden bir gün...
Mavi gözlü olmasa da,
Kocaman yürekli bir dev tanıdım.
Güzel bir insan olduğu,
Her halinden belli...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!