Fundalık Şiiri - İlker Güvener

Yine konuşası vardı.
Çenesindeki yara izi
Söylediklerinin altını çiziyordu sanki.
Oysa hiç konuşmasa
Ben yine dinlerdim.
Hiç dinleyesim yokken kimseyi.

Hiç gelemez bilinmezliğe,
Gün gibi aydınlık olsun ister.
Oysa aydınlık
Cesaret ister.
Benim gibi tabansızda
Cesaret ne gezer.

Karanlık sazlıklarda
İki dost sohbet eder.
Biri sevgilim şişmandı der,
Öteki yıldızları söyler.
Yüzünden başka bir şey hatırlamadım,
Ateş böceğini izlerken karanlıkta.