Erguvan ağacı pespembe olurdu
Sulugöz ilkbaharlarda.
Gözünün elası eflatuna döner
erguvana bakınca.
Beyaz kelebekler şımarırdı
pembe güllerin etrafında.
Kokusu saçlarına siner,
Gülden güzel kokar, gül sana karışınca.
Çiçek açtı çelimsiz vişne ağacı,
Arılar hep işinin başında.
Işığın gelişi hep sanadır.
Anladım çiçekli kollarını uzatınca.
Kayıt Tarihi : 13.09.2026 13:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!