Fuat Eriçok Şiirleri - Şair Fuat Eriçok

dün geceyarısı bozdu hava
kara bulutlar sökün etti birden
hiç beklemediğim yerden kabuslar yağdı başıma
kir pas ne varsa döküntüler kapkara

sabaha karşı

nü
kesince önünü

ayıramazsınız
erkeğin
akıllısını

hava yağmur kokuyordu

biri kadın biri erkek iki ihtiyar
ve bir çocuk
durakta duruyordu

önce şiirinde üşümüştü
uçarken düştü

nice kazadan çıkmış
bu kez donup ölmüştü

ne yana dönsem duvar
boy boy çeşit çeşit
her renkten duvar var

insancıklar
kendilerine reva görmüşler

cam çelik aluminyum ahşap granit
ölçüp çizip mekân düzeniyle geçmede vakit
şiir yazdıracak heyecanlandıracak adaylar aranıyor
ne geçmişe kredi ne geleceğe avans
sevgi dolu cebim ödeme nakit

yaktı sıcaklar beni serinlik arıyorum
insandan saklar beni cibinlik arıyorum
sığ sulara oturmuş dev bir balık gibiyim
okyanus paklar beni derinlik arıyorum

(nisan '01)

neden?
niçin?
nasıl?
sorularına veremedikleri cevaplar için insanların asıl,
“her şeyi yapan” bir güç düşleyerek
ve kendi yapıtları bu güce iman ederek

sükunet arayan adam evlenmesin
ya da
gerekiyorsa mutlaka
vejeteryan bir hanım alsın

sıkıntı kaçınılmaz olsa da

koca yaz durdu
vakti gelmeden çıkmıyordu
bir bildiği vardı elbet
bekliyordu

nihayet