Duygu yüklü ruhumuzdan taşıp gelen hüzünler,
Gözlerin pınarlarında çağlayana dönüşür,
Hatıralarla yoğrulmuş ayrı kalmış gönüller,
Hasreti dindirmek için hayallerde görüşür.
Bilmem neden aşk koymuşlar zulmün diğer adını?
Ne çekilen hasret biter ne solan yüzler güler,,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta