küçüklüğümde
kopçini gevşek fiyonklu potin ayakkabılarımı
hayat sanmıştım
hayatı öğrenince
ununtmamak için geçmişi
bütün ömrümce fiyonk bağladım
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Belki de hayatı gene 'kopçini gevşek fiyonklu potinler' olarak görmek lazım... Zaten yüreğindeki çocuktan söz eden herkesin bakışı biraz da bu değil mi...
Kaleminize sağlık...
içerisinde muhteşem şeyler anlayabiliyorum...anlayanlarınız çok olsun
şiirimle alakalı güzel görüşleriniz için teşekkür ederim
düşlerin geri dönüşümü de var elbet ama o çocukluk, geçmişin en saydam yerinde kayıp bir düştür hayata iliştirilmiş eski zamanlar çıkmazında...........çok güzel bir şiirdi..kutluyor, saygılar sunuyorum
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta