Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yüreğinize sağlık akıcı bir anlatım
kaleminiz daim ola saygılar
Çok güzel bir şiir. Akıp gitmiş.Böyle şiirler duygu yoğunluğu tam şiirlerdir.Felsefeye bakılmaz.Övgü şiirleri kişiye özgü olduğundan ritim önemlidir. Siz bunu başrmışsınız. Duygu mecrasını bulur hiç yanılmaz.Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta