gün ışığı meşe ağacında titrer,
küçük kız yalınayak oturuyor,
merdivenlerin yumuşak eski ahşabına hafifçe yeşerir.
mavi bir cam kaseden süt içiyor,
çimenlerin üzerinde dans eden gölgeleri izliyor,
yıldızların isimlerini fısıldıyor.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




ne mümkün o küçük kızın iç dünyasını anlamak?
geçmişe doğru yolculuklardan anlık bir enstantane olmalı.
bu labirent yolculukların muhteviyatını da okumaya ihtiyaç var.
önerim kalsın...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta