Kırgınlıklar baharın üstünü kaplar iken ,
Kışın en uzun gecesinde ,Sesimi sığdırabildiğim şiirler yazıyorum sana ..
Zaman kırılır orta yerinden ,
Senden evveli, Şiirlerden sonrası..
Şafak umudun renginde penceremi tıklar iken,
Dinleyemediğim bülbül sesinde bakışların gözlerimi esir alıyordu,
Akşamın karanlık fırçası
göğü boyamaya başladığında
kınından çıkmayan Zülfikar yalnızlığı başlar içerimde
Kulaklarımda devinen hüzün türküsü
Uzaklara dalan gözlerimde ki katreyi kucaklayan kirpiklerimde ki yorgun ve yaralı serçeler
Canhıraş bir geceyi erken saatlerde muştuluyordu
Vakitlerden kış ;
Ve ben bir yoksunluk mevsimine
Yine hazırlıksız yakalanıyordum..
Derme çatma kalbimin içinde,
Kendime çarpan sesimden
Ucu yanık Şiirler yazıyorum
Kararlısın bu sefer gitmeye ..
Oysa iyileşmeden ,
Kabuklar bile terk etmez yaraları..
Bir senlik canımın neresini keseyim?
Ne z/aman ellerin düşse ellerimden,
Bir sokağın karanlık uğultusunda;
bıçaksız !
hayallerimi keser dîde-i giryân .
Yüzümde
s/ayrılık sancısı.
Zerya!
Bu firâk bu hasret ;
Upuzun sırat , yüreğim için bildiğin kıyâmet!
Musallaya konulmadan naaşım;
Aşkının vuslatı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!