Kurudum da kaldım, hasretinden
Issız çöllerde
Sensizlikten,
Sesini dinlerken her gün ben
Düştüğüm deniz; közden bir ateş
Yağmasa da bulutlardan
Tek damla yağmur,
Bırakıp da denizi, göle gidemem
Umutsuz çırpınışlar kopar içimden
Al da başını çek git,
Firar eyle gayrı gamdan kederden
İsyan emrini deli gönlüm verse de
Sabrımı eksik edemem
Gönül heybemden
Bilirim ki;
Közden alevi, gonca güle çeviren var
Kayıt Tarihi : 7.05.2026 15:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!