Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kökler,
...toprağa...
dallar,
...güneşe doğru gider....

yapraklar,

ellerimdi,
ellerini bekleyen...
ellerin gelmeyince
saçlarımda gezinen...

gözlerimdi,

bulut...
göğüsünü açmış..
içini döküyordu...
içi onu yakmış..
dışı..ağlıyordu...

seni
sende aradım
yanıldığımı anladım
bulamadım...

seni

Sen...
Yağmurlar gibi gel...
Rüzgarların arasından...
Düş saçlarıma...
Seni...
Tutamasam da...

geliyorsan...
yollarını severim...
yüreğimi..
amelen gibi
taş..taş...oyup,
ayağına sererim...

üstümüzde,
ay gülümsüyor..
yıldızlar titreşiyor...
altımızda,
ay ve yıldızlar
el ele vermiş

bulutlar,
suya düşmüştü...
güneşse yapraklara...

yapraklar yanarken...
sular üşüyordu,

Ten tende,
Soğuğu bulursa..;
Nefreti..
Ten tende,
Ateşi bulursa..;
Şehveti.. anlatır..

yıllar sonra..
sokak arasında...
bir eskicinin camekanındaydı...
aşkımızın sembolü....
o koca kulaklı...
garmafon...