Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ellerinde çiçekler
dillerinde sözcükler
bir alemdi çiçek satan
bu güzel çingeneler...

gözlerinde gülücükler

günler,
geçmek içinse
bırakalım geçsinler
eğer bir anlam yüklenmeyecekse...
günler,
görmek içinse

gün...
kendini hazırlar..
öyle birden bire,
karanlıkları yırtmazdı...

gün;

yüreğime,
bir duvar ördüm...
kalın..kalın...
yüksek..yüksek...
aşkın,
içine girmesin diye....

sen,
gerçektin;
sesinle, nefesinle...
gülümseyen gözlerinle....
ben,
hayaldim;

üstümde;
gömleğim ağarmış,
pantolonumun dizleri erimiş,
pabuçlarım da eskimişti...
içlerinde sakladıkları
bedenim ise,

güneşleri bulurdum
saçlarının lülelerinde
gölge...gölge...
içimden,
öpüp koklayasım gelirdi
içime çeke çeke

içimizde,
el ele miydi?
sevgiler ve öfkeler
ki,
birinde açarken güller
diğerinde batıyordu dikenler...

yağmur,
saçlarında pare pare
sanki
hepsi birer güneşten hale...

yağmur,

insanın,
doğduğu anda
ölümdür,
ilk yapışan yakasına...

bu yüzdendir ki...