Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gençliğimde,
kış mış dinlemezdim
yönümü rüzgara döner...
düğmelerimi çözer...
yağmuruna karına
göğsümle diklenirdim...

bir nefes alayım dedim
içinde sevdan olsun...
ağır geldi soluyamadım
zehir mi ettin?
anlayamadım...

uyku,
gözlerime girdi...
karanlık,
usulca üzerimi örttü...
bedenim,
yalnızlığına erdi...

bedenimim,
bir keyfi vardı
bunun da bir vebali...
vebalsizim desem de
bana kimse inanmazdı...

sen,
aşk ol yeter...
adın olmasa da olur...
ben koyarım...
sen,
çiçek ol yeter...

yüreğinizde;
sevgi rüzgarları esiyorsa
korkmayın
problem yok! ...
dudağınızda;
bir şarkı dolaşıyorsa

içimde
bir aşk vardı
ki de
adı adınla başlardı
bir seslensem
yere-göğe sığmazdı

aşkın
yolları;
ya bir bakıştan,
ya bir duyuştan,
ya bir dokunuştan
başlardı...

huyum,
sevmek demekti...
suyum,
gözyaşlarımla bezemek...

huyum,

yaşam dediğin,
bir kara kutu...
sihirbazı da
SENSİN...
sok elini içine
bak...