Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

doğdu...
Nil'de sepete kondu...
düşmanı O'nu...
O, annesinin göğsünü buldu...
kavga edenlerde
yanlışa düştü...

aşkım..,
mevsimsiz açtı
çiçeklerini...
üstüne,
karlar düşecek bilirim...
bu yüzden..,

mahkumundum..,
gözlerin hapishanem...
her gülüşün bana işkence...
çığlıklar yükselirdi,
yüreğimde...
sen güldüğünde..!

laledere büyüktür
evleri hane hane
laledrere kızları
hem gül kokar
hem nane...

denizinde...
kumun olsaydım...
canın istediğinde
gelip...gelip
beni okşasaydın
ben razıydım....

bir yanım
boydan boya
kır çiçekleri;
pembe...beyaz...sarı...
uzanıp gitmekte
sanki bir halı...

iki kamyon vardı
kıç kıça...

biri,
koca kasa
demir parçacıkları...

rüzgar esti..,
kokun geldi...
çiçeğin soldu,
kokun bitti...
koku dediğin
neydi ki?

rüzgarların
ana yönleri vardı;
gündoğusu...günbatımı...
yıldız ve kıble...
rüzgarların
ara yönleri vardı;

sen...
sen değildin,
ben seni çizmeden;
kaşını...gözünü...
resmetmeden...!