Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

aşk,
pembeydi...
gülün de..
ellerin de...
''-seviyordum...''işte...
dikenlerini bile...!

ben,
şekilsizliğe oynuyordum...
canım gibi...
gitti gidecek gibi..!

sen,

aşk,
bu muydu?
öne eğilen yüzlerde
kaçamak bakışlarda
şaşırıp kalan...

doğa,
insan içindi...
su gibi..!

insan,
aşk içindi...

ansızın!
yadıma düştü gözlerin...
güneşler parladı
gözlerimde...
yanasım geldi!
güneşlerin içinde...

ses...
sazın tellerinde...
parmaklara bağlanmıştı...
parmaklar...
yarin saçlarında...lülelere....

çok eskilerde..,
sesler dumanla giderdi...
sonraları..,
tellere yüklendiler...!
şimdilerde..,
ekrana büründüler...

sevgi damlacıkları..,
gönlümün içinden
düşüyorlardı..
gözlerimin içine
birbirini çekercesine....

sevgi...
yeter ki doğsun..,
o güneşten bile aydınlıktır..!

sevgi...
yeter ki sarsın...

sevgim..,
kol atıyordu
asmalar gibi...
hep sana...hep sana...
sevgin..,
çiçek açıyordu