Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ağacın canı,
onu kesen baltadan değil
baltanın sapından yanar..!
ormanın canı,
onu yakan kibritten değil
kibritin çöpünden yanar..!

canım ANNEM,
bedenin hızla eriyordu
daralan zamanın aralığında
benim bakışlarımın sonsuz acılarında...
canım ANNEM,
gönlün hazla doluyordu

sesler vardı,
boğuyordu bizi...
güfteden melodiden çok uzakta
yaşadığımız bu şehrin
tam ortasında..!

dünya..,
yedi iklimiyle...
her iklim,
kendi çiçeğiyle güzeldir...

gökkuşağı..,

adın..,
iki hece...
bir ay..bir şe...
cümle alem duysun beni...
söylüyorum işte...,
''-ayşe...''

Yalova'da...
Sahilde,
Dondurma yiyordum
Hemen hemen
Her gece,
BALIMDA...

bahar geldi..,
güneş toprağa...
su dallara vurdu...
toprak uyandı..
dallar boyandı...!

ben seni..
hiç öpemedim...
bu yüzden,
dudaklarım hep çatlaktı..
esen rüzgarlarsa
sadece hikaye...!

aklımın içinde...
kelimeler dolaşıyordu...
sakladıklarım benim..
dilimden düşenler senindi...

gönlümün içinde...

elimde...
bir çekirdek olsaydın...
en uygun toprağa
en uygun zamanda
ekerdim seni...
ve de...