Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen,
yaşamın içinde
denkleme girdiğinde,
kendini kandırıp da...
hiçbir zaman,
4/4'lüğü arama! ...

hayat,
beni seçmişti...
anamdan...
ve babamdan ötürü!

ben,

gökler benimdi..,
mavisi senin...
denizler benimdi..,
mavisi senin...
gözlerin senindi..,
mavisi benim..!

hüzün sensin...
yağmur sensin...
dökülen yaprak sensin...

zira...
sen sonbaharsın....

içince..;
rakı maziye...
kahve geleceğe doğru
yol aldırıyor...

çekince..;

içimde...
nice sözler vardı...
hepsi de....
sana söylensin diye...
dururdu....
dilimin gerisinde.....

içimden...
arada sırada...
çığlıklar yükseliyordu....
kulaklarımın içlerine doğru.....

bense....

bir yıldız vardı...
göğün derinlerinde...
bir yerde..
ki..o,
günün son saatlerinde...
ilk doğan olurdu...

Karaydı...
Gökteki bulutlar...
Yalandan yanan ateşlerden...
Yalandan tüten dumanlardan...!

Karaydı..

gök...
uzaklarda
kararmaya başladı...
-gürleyebilir...
-şimşek çakabilir...
-yağmur yağabilir...