Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

bir yıldız vardı...
göğün derinlerinde...
bir yerde..
ki..o,
günün son saatlerinde...
ilk doğan olurdu...

içince..;
rakı maziye...
kahve geleceğe doğru
yol aldırıyor...

çekince..;

çekildim...
kabuğumun içine....
sarıldım dertlerime....
belki...
inci olurlar diye....

inan;
yürekteydi...
yürek;
insanda...
o zaman;
inançlı insan,

ey insan...
yokluk gelir...
seni sınar...sakın ah...
sen yokluğa dövünme...
o seni pişirir....

su da..
toprak da...
kutsaldı...
hava olmasa...
ateş de yanmazdı...
nasıl olsa...

Karaydı...
Gökteki bulutlar...
Yalandan yanan ateşlerden...
Yalandan tüten dumanlardan...!

Karaydı..

gök...
uzaklarda
kararmaya başladı...
-gürleyebilir...
-şimşek çakabilir...
-yağmur yağabilir...

kanımı görmezsin...
damarlarımda dolaşır durur...
öyle bir utanırım ki...
gelir yüzüme vurur...!

sevdamı göremezsin...

seni görünce...
gözlerim yaralandı...
gönlümden önce...
yaşlarım kanar sandım...
olmadı...
kanayan gönlüm oldu...