Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

eğil,
toprağa doğru...
bak çiçeklerine
bak böceklerine...
aç kollarını!
sarıl ona

Eğildim...
Durgun sularda...
Bulutların aksini gördüm...
Sonra...
Kendime güldüm...
Oysa...

çiçekler;
ya yalınkat,
ya katmerli olur...

sevdalar da öyle...

kadın...
kokusuyla...
tende...
kadın...
endamıyla...
elde güldür...

kalbim...
kana muhtaçtı...
kan olmasa...
o çalışmazdı....

kalbim...

İstanbul...
Kimi şairler,
Seni dinlemek istemişler...
Kimileri,
Cami avlusunda güvercin bilmişler...

kader..,
kimin ellerindeydi? ...
belli değildi...
o zaman.,
bu iki el
bize niye verilmişti? ...

sitemlerin...
dağları aştı...
yarim...yarim gül yarim...
indir kaşlarını...
gül bana biraz...
yarim...yarim gül yarim...

gün...
karanlık gecelerden...
süzülüp...dökülüp gelirken...
kucağında...
birçok hediyesiyle...
usulca...yavaşça...

güz gelince...
galiba...
bağlar bozulacaktı...
renkler sarıya...
dertler...
şaraba saracaktı...