Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Sana doğru...
Gelmek istedim...
Ayaklarım taşlara...
Ellerim dikenlere takıldı...
Dönmek istedim...
Bedenim isyan etti...

saygı duyun..,
önce doğaya...
sonra hayvanlara...!

saygı duyun..,
önce kendinize...

Herşey....
Aklımıza ne gelirse...
Aklımız da dahil bu işe...
Şekilden uzaktı...
Düşünlerde...

Şarkıları...
Artık...dinleyemiyorum...
Güftelerinde adın...
Namelerinde tadın var...
Dayanamıyorum....

seni gördüğümde,
gözlerimin içi değil
yüreğim gülüyor...
tebessümler,
damar gibi...kan gibi..
bedenimi sarıyordu!

sivasta...
cehalet eyleme geçtiğinde...
güneşler söndü...
aydınlar yandı kaldı......

ülkede...

ateşim sendin
sevgilim...
korların,
sönmesin diye
gönlümde saklıyordum
sevgilim...

ey canım...
ne kadar dinlersen...
doğanın seslerini..
sen...
o kadar çok...
yeşillenirsin değil mi?

açmadığınca..,
bir küçük nottu
yazıp katladığım...

sana göre önemsiz
bana dünyalar gibi gelen...

sen...
falcıya gidersin...
o...suya bakar...taşları atar...
gözlerine bakar...
suyunu okur...bahtını bulur..
karşında durur...