Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

rüzgardan korkan
bulut gibiydim..
yönümü bilmeden..
rotamı çizmeden,
gönlüne girer gibiydim...

gök...
yol olmuştu...
bize indirilene...
el olmuştu...
cebraile..
yar olmak için...

Ölüm neredeydi?
Cem'in bahçeli evinde mi?
Cem'in içtiklerinde mi
Cem'in ihtiraslarında mı?
Yoksa....deliliklerinde mi?

ben...
diyordum ki...
kendi kendime....
dünyanın merkezi benim...
dünya da...
benim etrafımda dönmekte....

duygu;
yüreğe geldiğinde
heyecana...
göze geldiğinde
yaşlara döner...

dertlerim...
üst üste bindi...
bahtım karaya döndü...
aşkım...iç içe girdi..
bahtım...batağa döndü...
yavaş..yavaş..beni içine çekti...

efkarımı tütüne...
tütünümü...
perdeye serdim...
yarim yarim gel yarim...
tütünümü sar yarim...
efkarımı al yarim...

karanlık var,
bir kibrite bakar...!
karanlık var,
içine güneş doğsa
ne yazar...!

sen..,
alnıma yazılıydın,
silinmez yazılarla...!

seni..,
yüreğime yazmıştım,

dallar çıplaktı...
gece çıplaktı....
iki çıplak;
ay'a ve göl'e...
başka bir
anlam katıyordu...