Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben...
......senden.....
sokağın başına kadar...
ayrılayım dedim...
yol uzadı da..uzadı...
sokağın başı...

bak...
pencereden..,
açıp perdelerini...
bir selam sarkıt
tüm gördüklerine
gözlerinden...

hep...
seslenmek isterdim...
adlarını bilemediğim
tüm insanlara...
yanımdan...
geçip gittikten sonra...

yıldızlar,
göğün fazlasıydı...
kayıp duruyorlardı...!
kimimiz dilek tutar,
kimimiz ömür bitti diye ağlardı...

delikanlım...
kimi sevmeler....
kara bulut gibi essede...
kimileri...
racona ters düşsede...

gül...
zamanı geldiğinde...
yeşil goncalarından...
renklerine döner...
ve de...
gözlere değerdi.

aşkın yollarında,
trafik işaretleri yoktur! ...
zira,
aşk kural tanımaz...

aşkın yollarında,

aşkımı...
ufak..ufak ufaladım...
kuşlara attım...
beni de..
kanatlarına katıp....
göklerde uçursunlar diye.....

aşkımı okudum...
saldım derelere...
söğütlerin... köklerine...
çınarların... gölgesine...
sevenlerin....
yüreğine bulaşsın diye...

aşk...
bir oyun oynuyordu...
bana...
sorgusuz..sualsiz...
ve de...
beni yolluyordu...