Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben..seni...
çöllerde aradım...
sen...kumlara saklanmıştın...
ben...seraplarında kayboldum...

ben..seni..

bayır bağlara...
öküz sürülmezdi..
zira...
onlar belle bellenirdi...

aklı kıtlara...

gökler..
ve de yerlerin...

yerden çıkanlar...
ve de göğe çıkanların...

bir yara var...
yarden gelir pare..pare...
beni koyar...kor ateşler içine...

bir yara var...
dardan gelir yane..yane...

siz...
kum taneleri,
sayılamayacak...
siz...
istiridyeler...
tutulamayacak kadar

sen,
yolumda
ayağıma dolanan
yeşile küs
bir hazal olsan
ben,

dışımda....
kara kış vardı...
içimde...
baharın...
tomurcuklu dalları....

bir gönül var...
aşka düşmüş...
yanıyor için...için...
kutsi olan...
yanan mı...
yakan mıydı?

bir ağacım olsun...
beni toprağa bağlayan,
kökleriyle saran! ..

bir dalım olsun...
beni kuşlara bağlayan,

ağaca baktım...
yapraklarıyla güzeldi...
ki...o..
yere tutunuyor...
göğe uzanıyordu....
ağaca baktım...