Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Bir el...gelse...
Canımı yaksa bile...
Ben...o eli...
Sevgiyle....
Öyle sıklmalıyım ki..
Başka canlar yanmasın....

bilir misin?
yüreğimdeki....
yerinin genişliğini....
ciğerimdeki...
nefesinin ölçülmezliğini....

Rüzgar...
Eser ise...bulutlar...
Yarim..
Gelir ise...
Bahar kabarır...bilirim...

gözüm benim,
bebeği senindi...
gözüm benim,
gördüğüm senin resmindi!

bu nasıl

Gün...
Geceye doğru...
Gece...
Güne doğru gider...
Ben...
Hep sana doğru gelirim...

Ben....
Doğarken...
Ağlamıştım...zaten....
Ben...
Ölünce....
Gözlerde yaş olacağına....

bulut muydu?
gelen...
yoksa..!
ay mıydı?
buluta gizlenen
benden izin istemeden...

Ey can...
Sen canıma...
Can idin...
Ey canım...
Sen yarime...
Canan idin....

İstanbul'un
Dar sokaklarında..
Yürüyorum...
Bazen...
Yokuşlardan inerek...
Bazen tırmanarak...

Yer...kuruydu...
Gök...siyahtı...
Yağmurlar ıslaktı...
Damla..damla düşerdi...
Yağmurlar....yeri severdi....