Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

dere,yataksız....
yatak,yarsız olmaz...
gecede,ay doğunca...
yatakta,yar olunca...
keyfine asla doyulmaz...

yaşamın kalbi..
suların....
suyun kalbi...
tüm canlıların içindeydi...

canlıların kalbi...

tutuldum sevdana...
gönlün duymadı...
sarıldım kollarına...
gözün akmadı...

yandım aşkın odunda...

geceyi karanlık...
insanı yalnızlık sarar...
karanlık yıldızlarını...
yalnızlık...
gecelerin sessizliğinde...
-size de iyi geceler... diyecek....

yalnızlık..,
bedene yapışır...
üstünde taşırsın...
ne kadar soyunsan da
çıplaklığından utanır..,
yine de..

yüreğim..,
bir dilek tuttu...
içinden...içinden...
mecnun olur geçerdim
çöllerinin içinden...içinden...

yürek...
çektiğini,
isteyerek çeker...
çizilse de...
kanasa da...

yüzün,
yüzümde kalsın
ki...
gönlüm çağlasın..
gözüm ağlasın...
ne olur!

herkesler...
koşar kaçardı...
saçak altlarına...
sen yağınca...
bardaktan boşanırcasına...

Deniz; suyunu...
Ay; ışığını...
Gözlerim: gözlerini...
Arıyordu

Gök; yağmurunu...