Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Hayat....
Sınırsızdı...
Verdikleriyle.....

Hayat...
Sınırlıydı...

yollarına...
gül sermem ben...
zira...
daha önce...
birileri yapmıştı zaten....

ilmik ilmik örülürdü..,
kilimcinin kilimi...
kimse bilmezdi..,
kimsenin içindekileri...

hücre hücre işlenirdi..,

kelebekler....
aşk danslarını....
tüm çiçekler için....
yapıyordu....

bülbüller ise....

Beğenilerini....
Benim dediklerini...
İlke edinenler...
Kendilerine..
Öte olanların....
Birilerine...

sen...
dağların ardında olsan...
yaprak gözlü yar...
ben...
dağları aşarım...
kara bulutlarla yar...

karpuz yedim...
çekirdeğine daldım...
nice allar..nice tatlar gördüm....

karpuz yedim...
çekirdeğine daldım..

bana...
sevdayı anlatır...
yeşil gözlerinde harelerin...
türküler...
sevdanı söyler...
güneşleri doğurur...bana...

sen,
gözünle vurdun
gönlüm vuruldu...
bağım çözülüyordu!
ben,
yine de ayaktaydım...

Yahya Kemal...
Ne güzel söylemiş...
''insan,hayal ettiği müddetçe yaşar...''diye...
Kimileri...
Kurulan güzel hayallerin...
Bedene de...gönüle de..