Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Servi boylum gelse de, tutsa benim elimden,
Çırpınarak canlanır, hemen kalbim yerinden
Sevgilim dese bana, o nâzende dilinden,
Çırpınarak canlanır, hemen kalbim yerinden

Hislerime ne sayfa, ne de sözlerim yeter,

Sessizce boyun eğip, her denene kanarsın,
Kendi kuytu dünyanda, bir teselli ararsın,
Günü birlik yaşayıp, her ateşe yanarsın,
Koyun olmanın yolu, sonunda kesilmektir.

Gözlerin kapalıdır, görmezsin gerçeğini,

Seni seven bu kalbin,
Feryadını duy artık.
O kadar zalim olma,
Bekletmeden gel artık.

Dünyanın her yerinde,

Sen o kadar güzelsin ki,
Sana bakan meftun olur.
Gülüşün cezp eder beni,
Aklımı başımdan alır.

Bu yerlerde efsanesin,

Sensiz geçen günlerde, mahzun kalbim hep ağlar,
Bir lahza görsem bile, gönlüm su gibi çağlar,
Bakışın yeter bana, nazar değmesin sana,
Bir lahza görsem bile, gönlüm su gibi çağlar.

Sensiz geçen günlerim, hep karanlık siyahtır
Neden bilmem kısmetim, hep gözyaşı ve ahtır
Güldür beni ne olur, yeter artık günahtır
Neden bilmem kısmetim, hep gözyaşı ve ahtır

Hasretinle savruldum, gönlüm virane şimdi

Sensiz geçen her gece, sanki içime batar
Zaman bile duruyor, gönlüm acıyla yatar
Ne bahar ne de seher, kalbime huzur katar
Zaman bile duruyor, gönlüm acıyla yatar

Bir iz kaldı gönlümde, geçmeyen eski zaman

Son cemre düşen kalpte, yeşil tatlı bahâr var
Binlerce açan gülle, gönüllerde nehâr var
Her canlı muhabbette, lisanıyla olur yâr
Binlerce açan gülle, gönüllerde nehâr var

Mef’ûlü mefâîlü mefâîlü feûlün

Karanlık gecelerde, parlayan mah-ı enver,
Yıldızlara yön veren, O’dur ulu mukadder.
Zerreden kürreye dek, her ne varsa O’nu der,
Hakk’ın büyük ismini, zikreder bütün yerler.

Toprağa can bahşeden, yağmuru indiren O,

Söyle bana bir türkü, efkarımı dağıtsın,
Gam kederi gönlümden, bir bir söküp de atsın,
Güneş doğsun ufkuma, kara bulutlar batsın,
Gam kederi gönlümden, bir bir söküp de atsın,