Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Tanrı’dan bir kredi, ömür denilen zaman,
Bir defalık verilmiş, geri alınır her an.

Her nefes bir sermaye, hesabını sorarlar,
Amel defterin açıp, ne kazandın bakarlar.

Taptuk’un dergâhında, pişti Yûnus hâr oldu,
Gönlü bir aşka düştü, ruhu bahtiyar oldu,
Sevgiyi hep haykırdı, insanlığa yâr oldu,
Gönlü bir aşka düştü, ruhu bahtiyar oldu.

Miskin Yûnus çiğ idi, eğitildi kalp gözü,

Taptuk’un kapısında, geçerdi tüm zamanı,
Yunus Emre şiirle, gönüllerin sultanı,
Kardeşliği haykıran, hoşgörünün mimarı,
Derviş Yûnus şiirle, gönüllerin sultanı,

Merhameti olanın, mutlu geçer günleri,

Taş basarım bağrıma, kaderime küserim,
Dön desem dönmez geri, bilmiyor ki sevgiyi,
Artık onun adını, dilimden de keserim,
Dön desem dönmez geri, öğrenmemiş sevgiyi.

Yıllar yılı bekledim, yollarına baksam da,

Helal lokma için pak, bunlar sende yok ise,
Hacı-hoca olsan da, namaz kılsan kaç para,
Hırka-tespih postun var, seccaden de çok güzel,
Her şeyi bilen Rabbim, hiç kanar mı? bunlara.

Fırsatını buldukça, kamudan mal çaldınsa,

Tavrın gülüşün var ya, kıskanır her göz seni
Kem gözlerden uzak ol, nazar değmesin sana
O bakışlar uğruna, ömür feda edilir
Kem gözlerden uzak ol, nazar değmesin sana

Aşkı içime yazdım, kimse silemez diye

Tebessüm ve tatlı söz, kulaklara hoş gelir,
Her zaman ruhu okşar, gönüllere haz verir,
Karşılıklı sevgiler, bunun ardından gelir
Yürekteki cehennem, aşkın bittiği yerdir.

Sevgi öyle bir güç ki, sultanlar boyun eğer,

Tedbirler kâr eylemez, ecel kapıyı çalsa,
Hakk’ın sillesi ağır, iz bile bırakmasa,
Dünyanın tüm devası, başucunda yer alsa,
Hakk’ın sillesi ağır, iz bile bırakmasa.

Ne davul çalar kader, ne de bir haber verir,

Yıllarca kalbimde sakladım seni,
Hep benim yanımda olasın diye,
Sevgi ateşinde erittim seni,
Akıp da gönlüme dolasın diye.

Ne yazık ki gittin artık maziye,

Yıllarca temiz bir aşkla, sevdi seni deli gönlüm,
Her lahza seni anmakla, geldi geçti benim ömrüm,
Hep yaşadın hayalimde, düşlerimde seni gördüm,
Her lahza seni anmakla, geldi geçti benim ömrüm.

Şu gönlüme mekân kurdun, habersizce ben bilmeden,