Yalnızca sen ve ben vardık…
Belki ikimiz bile zor sığışmıştık,
Şu babayiğit dünyaya…
Sonsuzluğun ilikleri boşalmıştı,
Gücü yetmeyip eğilmişti boynu,
İçimdeki kâinata…
Bir kalp böylesine mi yumruklar bedenin kapısını içerden,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta